احمد على بابائى

88

منتخب نهج البلاغه ( فارسى )

فروتنى اى دوست تكبر از سرت كن بيرون * گردنكشى از وجود خود ران بى چون نيك است و ورع آنكه تواضع دارد * بنماى مقامت ز تواضع افزون من نال استطال ، الا تواضع ( إلخ ) به مقامى نرسيد آن كسى كه گردن كشى نموده و تواضع نداشت همانا از پيروزى باز مانده و در گرداب گردن كشى خود را غرق نموده است ، مگر آن كسى كه فروتن بوده و از خداى بزرگ تبارك و تعالى بترسد و هميشه و در هر مقام و همه حال به ياد خدا باشد كه خداوند آن بنده را دوست مى دارد و او را شايسته گرداند بهر مقامى كه بر او سزاوار باشد و كسانى كه نافرمان بوده و خداى را از ياد ببرند در حال ترقى خويش بلعنت شايسته‌اند و خداوند آنها را سرنگون گرداند از هر مقامى زيرا بر اثر گردن كشى و تكبر ظالم است و تكبر داشتن همانا خداى بزرگ را از يادبردن و مؤمن و باتقوا هميشه به ياد كرده‌هاى خويش بوده و خداى بزرگ را از نبرده و نيز افتادگى پيشه سازد . پس : اى دوست تكبر و گردن كشى را از خويش دور بساز و چنان مؤمنى كه خداى بزرگ را از ياد نمى برد به ياد خداوندگار باش زيرا تكبر است كه پايه ظلم را بنا نهاده و انسان را به نيستى مى كشاند و بدان كه مردان فروتن پارسايند و نيكو در نزد مردمان و تو نيز مقامت را نزد خداوند بزرگ از فروتنى افزون بنماى .